Yönetime Mesaj:

>> 

Değerli dostlar bir önceki yazımda, izinde yapmış olduğum işlerle ilgili yazdığım gibi, doğup büyüdüğümüz Hoca mahallesi Gül sokağının güzelleşmesi yönünde sokak sakinlerinin çalışmaları beni ziyadesi ile mutlu etti. >>

Bu sokak üzerinde bir kaç ailenin dışında hepsi gurbette yaşayanlardan. Yaşlı büyüklerimizin hak dünyaya göçmesi ile Gül sokağı ölü bir sokak haline gelmişti, sanki evler viraneleşmişti, çarşıya o kadar yakın olmasına rağmen ıssız bir hale gelmişti. İnsanlar veraset işlemlerinin karmaşıklığından ata yurtlarını onaramıyorlardı bile, miras çekişmeleri yüzünden sağlıklı  çalışmalar bir türlü yapılamıyordu.>>

Şükürler olsun ki bu sene sokağımıza güller açtı sanki bu yıl sokak üzerindeki bütün eski evler onarıldı. Bunun yanında sokağın kilitli taş ile kaplanması, bu güzelleşmenin bütünleyicisi oldu.>>

Issız sokağımız canlandı, ilçeye yakışır bir sokak görüntüsüne kavuştu, bu manada kişisel onarımlarını yapanlar dahil olmak üzere yol döşemesini de yapan belediye çalışanlarına sonsuz teşekkür ederim. >>

Doğup büyüdüğümüz bu yerlere gelecek nesillerin de sahip çıkmasının inşallah yolunu da açmış oluruz diye düşünüyorum. Ülkemizin her köşesinin de sahiplenilmesi gibi, yükümlülüğümüzü yerine getirmiş oluruz.>>

Atkaracalar Merkezinin her mahallesinde miras çekişmeleri yüzünden oturulamayan, onarılamayan ve kısaca sahiplenilemeyen evlerimiz viraneleşmiştir. Hemşerilerimizden beklentim kısır miras çekişmelerinden kurtularak, biraz da hoşgörü gösterilerek maddi kısmına da fazla takılmadan manevi getirisinin hesaplanıp hukuk çerçevesi içerisinde anlaşılıp ilçemizin viraneleşmesini önleyelim diyorum. Aslında bu sorunlar mülk sahibinin sağlığında çözülmesi en akıllı yoldur, ama geleneklerimizde sağlıkta mal verilmez diye diye bugünlere geliniyor. Mülklerin paylaşılması daha sonra dallanıp budaklanarak işin içinden çıkılmaz hale geliyor. >>

Zaman zaman şunlara da tanık oluyoruz, Ata yurdumuz diyoruz ama arkasından o yurdun taşınır bütün malları hatıra maksadıyla paylaşılarak viraneleşmeyi biz başlatmış oluyoruz arkasından zaten içi de boş olduğundan oturulamaz hale geliyor. Sonra da kendiliğinden yıkılıyor.>>

Belki biraz canımızı acıtacak ama sıla-ı rahim yapmadığımızdan doğup büyüdüğümüz yerlere yabancılaşıyoruz, çocuklarımızı oraya ısındıramıyoruz. Şunu da belirtmeden geçemeyeceğim ki erkek olsun kadın olsun doğup büyüdüğümüz yerleri ailecek sevmeliyiz, eşlerden, çocuklardan biri sevmez ise diğerlerinin de şevki kırılıyor. Kırılan şevkler ise oraların sahipsiz kalmasının kaderini belirliyor.>>

Bir diğer gerekçe ise doğduğum yere şu kadar masraf yapacağıma, büyük şehre yaparım şu kadar kira geliri alırım yaklaşımı gibi ekonomik nedenlerle karşılaşıyoruz. Velhasıl doğru yanlış bütün nedenlerimizi yeniden gözden geçirerek bu viraneleşmiş ata yurtlarımızı canlandıralım, oraları yaşanılacak yerler haline getirelim. Ata yurtlarının bacalarını tüttürelim ne dersiniz. Saygılarımla>>

> >